کاشت ابرو یکی از روش‌های زیبایی برای افزایش تراکم ابرو و اصلاح نواحی کم‌پشت یا فاقد مو است. این روش می‌تواند برای افرادی مناسب باشد که ابروهای کم‌پشت دارند، بخشی از ابروهایشان به دلایل مختلف از بین رفته یا از فرم و تراکم طبیعی ابروهای خود رضایت ندارند. همچنین در برخی موارد می‌توان از کاشت ابرو برای بازسازی قسمت‌هایی از ابرو که در اثر آسیب یا جای زخم دچار کاهش مو شده‌اند استفاده کرد.
در این روش، فولیکول‌های مو معمولاً از ناحیه اهداکننده در پشت یا کناره‌های سر برداشت می‌شوند. پیش از شروع کار، فرم صورت، حالت طبیعی ابرو، میزان تراکم مورد نیاز و شکل مورد نظر فرد بررسی می‌شود. سپس فرم ابرو و خط رویش آن با توجه به ویژگی‌های چهره طراحی می‌شود تا نتیجه نهایی طبیعی و متناسب باشد.
پس از طراحی، فولیکول‌های مو به‌صورت جداگانه برداشت و برای کاشت آماده می‌شوند. یکی از مهم‌ترین مراحل کاشت ابرو، تعیین زاویه و جهت قرارگیری فولیکول‌هاست. موهای ابرو نسبت به موهای سر با زاویه‌ای بسیار خوابیده‌تر روی پوست رشد می‌کنند و جهت آن‌ها در قسمت‌های مختلف ابرو نیز متفاوت است. رعایت این نکات می‌تواند در طبیعی شدن نتیجه نقش مهمی داشته باشد.
کاشت ابرو معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و فرد در طول عمل هوشیار است. پس از کاشت ممکن است قرمزی، تورم، حساسیت یا دلمه‌های بسیار کوچک در ناحیه ابرو ایجاد شود. این علائم معمولاً موقتی هستند و طی روزهای بعد کاهش پیدا می‌کنند. مراقبت صحیح از ابروها و رعایت دستورهای پزشک در روزهای ابتدایی برای محافظت از فولیکول‌های کاشته‌شده اهمیت دارد.
موهای کاشته‌شده ممکن است در هفته‌های ابتدایی دچار ریزش موقت شوند. این موضوع می‌تواند بخشی از روند طبیعی پس از کاشت باشد و فولیکول‌ها پس از طی مراحل رشد، موهای جدید تولید می‌کنند. نتیجه به‌تدریج طی ماه‌های بعد مشخص می‌شود و برای مشاهده نتیجه نهایی باید زمان کافی در نظر گرفت.
تعداد گرافت‌های مورد نیاز به میزان کم‌پشتی، فرم ابرو و تراکم مورد نظر بستگی دارد. پزشک پس از بررسی ابروها و ناحیه اهداکننده، تعداد مناسب گرافت‌ها و طرح کاشت را تعیین می‌کند.