لکه‌های ناشی از شعاع آفتاب یکی از مشکلات شایع جلدی هستند که در اثر قرار گرفتن مکرر و طولانی‌مدت پوست در معرض نور خورشید ایجاد می‌شوند. این لکه‌ها معمولاً به شکل نقاط یا قسمت‌های قهوه‌ای و تیره روی صورت، دست‌ها، گردن، شانه‌ها و سایر قسمت‌های در معرض آفتاب ظاهر می‌شوند. افزایش تولید رنگدانه ملانین در پاسخ به اشعه ماورای بنفش خورشید، عامل اصلی ایجاد بسیاری از این لکه‌ها است.
تداوی لکه‌های آفتابی با توجه به نوع، اندازه، تعداد و عمق لکه‌ها انتخاب می‌شود. در کلینیک، ابتدا پوست به‌دقت بررسی می‌گردد تا نوع لکه مشخص شود و در صورت نیاز، احتمال وجود سایر ضایعات جلدی نیز بررسی شود. سپس روش مناسب برای کاهش رنگدانه و یکنواخت‌تر شدن رنگ پوست انتخاب می‌گردد.
روش‌های تداوی می‌توانند شامل محصولات موضعی روشن‌کننده، لایه‌برداری کنترل‌شده و برخی روش‌های کلینیکی مانند درمان‌های مبتنی بر نور یا لیزر باشند. انتخاب روش مناسب به شرایط پوست و نوع لکه بستگی دارد. هدف اصلی، کاهش تیرگی و کمک به ایجاد رنگ یکنواخت‌تر در پوست است، بدون اینکه پوست بیش از حد تحریک شود.
محافظت از پوست در برابر آفتاب مهم‌ترین بخش مراقبت پس از تداوی است. قرار گرفتن دوباره در معرض نور خورشید می‌تواند باعث تیره‌تر شدن لکه‌ها یا ایجاد لکه‌های جدید شود. استفاده منظم از ضدآفتاب با محافظت مناسب، پوشیدن لباس محافظ و کاهش تماس مستقیم با نور شدید آفتاب می‌تواند به حفظ نتیجه کمک کند.
پس از بعضی روش‌های تداوی ممکن است پوست برای مدت کوتاهی دچار سرخی، خشکی یا حساسیت شود. در این مدت بهتر است از محصولات تحریک‌کننده، لایه‌بردارهای قوی و دستکاری پوست خودداری شود. استفاده از مرطوب‌کننده مناسب نیز می‌تواند به حفظ آرامش و رطوبت پوست کمک کند.
لکه‌های آفتابی در بسیاری از موارد قابل کاهش هستند، اما محافظت مداوم در برابر نور خورشید برای جلوگیری از برگشت یا ایجاد لکه‌های جدید ضروری است. تشخیص دقیق نوع لکه و انتخاب روش مناسب توسط متخصص جلد می‌تواند به دستیابی به نتیجه بهتر و ایمن‌تر کمک کند. در صورت تغییر ناگهانی رنگ، اندازه یا شکل هر لکه، بررسی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.