ویتیلیگو یا پیسی یک بیماری جلدی است که در اثر از بین رفتن یا کاهش فعالیت سلول‌های تولیدکننده رنگدانه پوست ایجاد می‌شود. در نتیجه، قسمت‌هایی از پوست رنگ طبیعی خود را از دست داده و به شکل لکه‌های سفید ظاهر می‌شوند. این لکه‌ها می‌توانند در هر قسمت بدن ایجاد شوند و معمولاً صورت، دست‌ها، اطراف چشم و دهان، آرنج‌ها و زانوها را درگیر می‌کنند. ویتیلیگو مسری نیست و از طریق تماس با فرد مبتلا انتقال پیدا نمی‌کند.
تداوی ویتیلیگو بر اساس وسعت لکه‌ها، محل درگیری، مدت ایجاد بیماری و شرایط جلد فرد انتخاب می‌شود. هدف اصلی تداوی، کمک به بازگشت رنگ طبیعی پوست در قسمت‌های درگیر و کاهش قابل مشاهده بودن تفاوت رنگ پوست است. در کلینیک، ابتدا پوست به‌صورت دقیق بررسی می‌شود و سپس مناسب‌ترین روش تداوی تعیین می‌گردد.
بسته به شرایط، تداوی می‌تواند شامل داروهای موضعی و روش‌های نوری مانند فوتوتراپی باشد. فوتوتراپی با استفاده از نور کنترل‌شده می‌تواند در بعضی افراد به تحریک سلول‌های رنگدانه‌ساز و بازگشت تدریجی رنگ پوست کمک کند. تعداد جلسات و مدت ادامه تداوی بر اساس پاسخ پوست و نظر متخصص تعیین می‌شود.
مراقبت از پوست در افراد مبتلا به ویتیلیگو اهمیت زیادی دارد. قسمت‌های بدون رنگدانه حساسیت بیشتری نسبت به نور آفتاب دارند و ممکن است سریع‌تر دچار آفتاب‌سوختگی شوند. استفاده منظم از ضدآفتاب با محافظت مناسب و پوشاندن قسمت‌های در معرض آفتاب می‌تواند از آسیب پوستی جلوگیری کند. همچنین بهتر است از آسیب‌های مکرر و تحریک شدید پوست جلوگیری شود.
ویتیلیگو یک بیماری مزمن است و ممکن است روند آن در افراد مختلف متفاوت باشد. به همین دلیل، تداوی آن معمولاً نیازمند پیگیری منظم و صبر است. نتیجه تداوی می‌تواند به عوامل مختلفی مانند محل لکه‌ها، وسعت درگیری و پاسخ پوست به روش انتخاب‌شده بستگی داشته باشد.
تشخیص دقیق و انتخاب روش مناسب توسط متخصص جلد اهمیت زیادی دارد. با تداوی و مراقبت منظم، در بسیاری از موارد می‌توان به بهبود ظاهر لکه‌ها و ایجاد هماهنگی بیشتر در رنگ پوست کمک کرد. پیگیری منظم همچنین امکان بررسی روند بیماری و تنظیم روش تداوی را فراهم می‌سازد.