کاشت ریش یکی از روشهای زیبایی برای افزایش تراکم ریش و پوشاندن نواحی کمپشت یا فاقد مو در صورت است. این روش میتواند برای افرادی که بهصورت طبیعی ریش کمپشت دارند، رشد نامنظم موهای صورت دارند یا در برخی قسمتها دچار کمبود مو هستند، مورد استفاده قرار گیرد. همچنین در بعضی موارد میتوان از کاشت ریش برای پوشاندن جای زخم یا اسکار در ناحیه صورت استفاده کرد.
در کاشت ریش، فولیکولهای مو معمولاً از ناحیه اهداکننده در پشت یا کنارههای سر برداشت میشوند. پزشک پیش از شروع کار، فرم صورت، تراکم مورد نیاز و الگوی طبیعی رشد ریش را بررسی میکند. سپس خط ریش، محل رویش و جهت قرارگیری موها با دقت طراحی میشود تا نتیجه نهایی تا حد امکان طبیعی و هماهنگ با چهره باشد.
پس از طراحی، فولیکولها بهصورت جداگانه برداشت و برای کاشت آماده میشوند. سپس گرافتهای آمادهشده در نقاط مشخصشده صورت قرار میگیرند. جهت و زاویه کاشت در ریش اهمیت زیادی دارد، زیرا موهای صورت معمولاً با زاویه متفاوتی نسبت به موهای سر رشد میکنند. رعایت این نکته میتواند به طبیعیتر شدن ظاهر ریش کمک کند.
کاشت ریش معمولاً با بیحسی موضعی انجام میشود و فرد در طول عمل هوشیار است. پس از کاشت، ممکن است قرمزی، تورم، حساسیت و دلمههای کوچک در نواحی تحت درمان ایجاد شود. این علائم معمولاً موقتی هستند و بهتدریج کاهش پیدا میکنند. رعایت دستورهای پزشک درباره شستوشو و مراقبت از صورت در روزهای ابتدایی اهمیت زیادی دارد.
رشد موهای کاشتهشده بلافاصله کامل نمیشود. ممکن است بخشی از ساقههای مو در هفتههای ابتدایی دچار ریزش موقت شوند و سپس رشد جدید آغاز شود. نتیجه بهتدریج طی ماههای بعد ظاهر میشود و برای مشاهده نتیجه نهایی باید زمان کافی برای رشد فولیکولها در نظر گرفت.
تعداد گرافتهای مورد نیاز برای کاشت ریش به میزان کمپشتی، ناحیه مورد نظر و تراکم دلخواه بستگی دارد. پزشک پس از بررسی صورت و ناحیه اهداکننده، تعداد تقریبی گرافتهای مورد نیاز و طرح مناسب کاشت را مشخص میکند.